Hodujemy gacka (lub inną latającą mysz)

– Dzień dobry, czy u państwa mieszkają nietoperze? – spytała jakaś małolata stojąca za płotem.

– No są na strychu chyba – podjęłam z nią rozmowę, bo jako pierwsza z odwiedzających nas niezapowiedzianie osób nie spytała, czy jestem szczęśliwa, albo czy wierzę że bóg mnie kocha.

– Czy ja mogę zobaczyć?

– Strych czy nietoperze?

– No strych…

A proszę bardzo. Chce te góry gratów oglądać, to jej sprawa. Zaprowadziłam na tył domu, wpuściłam do salonu, na poddasze… i w tym momencie się ożywił dziadek, bo dziadek lubi nietoperze, więc wycieczkę poprowadził dalej. Małolata okazała się być wyposażoną we wszelkie latarki i jakieś nadajniczki studentką bóg wie czego, ale zapewne żyć z tego bogato nie będzie. W tym czasie babcia zaczęła rozpaczać, że teraz, jak się dowiedzą, że mamy nietoperze, to na otynkowanie domu i rozpalenie grilla będziemy potrzebowali zgody ministra środowiska. Ale babcia, jak to babcia, od razu zaczęła też szukać dobrych stron.

– A może jeśli my te nietoperze tak hodujemy, to jakąś dotację nam dadzą.

No nie dadzą,  ani nie zakażą tynkowania, bo mamy tylko jednego nietoperza. Tak powiedziała panienka, która z naszego domu wyniosła w dłoni parę kup nietoperzych i dała nam ulotki, z których wynika, że nie mamy brać nietoperzy do rąk, nie wyrywać im skrzydełek i pozwalać na zimowanie na strychu, bo poza tym, że walą kupska, to są niegroźne. No faktycznie, jeszcze wczoraj o tym nie wiedzieliśmy…

Poza tym grillowaliśmy. Na ganku, bo padało, ale się uparłam, że zeżrę kiełbasę z grilla i basta. No nie zeżarłam, bo wcześniej był obiad, ciasto, drożdżówki, parę drinków, karkówka i już na kiełbasę miejsca nie starczyło. Ale za to podczas pieczenia Córka Druga biegała po podwórku i miotełką rozganiała dym. Ktoś kiedyś napisze o niej opowiadanie „Idusiowa praca” o tym, jak mała dziewczynka się zapociła, zmęczyła, robota nomen omen paliła jej się w rękach, ale wszystko poszło z dymem. Córka Pierwsza zaś toczyła słowne boje z dziadkiem. Między innymi podczas klejenia z ciastoliny.

– Co teraz robisz? – spytał dziadek.

– Biedronkę…

– Ale biedronka tak nie wygląda. Powinna mieć spadzisty dach, drzwi i okna, bo tam się robi zakupy.

Córka Pierwsza na żarty jednak odporna. Ostatecznie skleiła królika.

16 odpowiedzi na “Hodujemy gacka (lub inną latającą mysz)”

  1. mjakmama pisze:

    A może by tak dorobić i wycieczki na strych oprowadzać w celu pokazania nietoperza 😉

  2. A moja Córka z balkonu obwieściła dziś całemu osiedlu, że ma ospę, Jej tata nazywa się Krzysiek, a Mama jest właścicielką… Nie bardzo wiem, czego konkretnie, ale jako całość komunikat brzmiał znakomicie. 😀

  3. A jak krosty u Was? Coś przysycha?

  4. monika m. pisze:

    Pozdrowienia dla dziadka!!! 😉 jest the best! 😉 uśmiałam się 🙂

  5. w sumie to wsio przyschło i część odpada. CD od wczoraj śmiga po podwórku.

  6. a długo Ją trzymało?

  7. chorobę zdefiniowałam w zeszłą niedzielę, ale pierwsze pryszcze były od zeszłej soboty.

  8. Znaczy się, że moja Młoda jest na początku swojej krostowatej drogi… Masakra. Syna eksportowałam do Babci, bo się tłukli… A teraz oboje tęsknią i muszę import uskutecznić. A do tego występy balkonowe… Nie wiem, czy sąsiedzi nie złożą wniosku o eksmisję, albo chociaż o przymusowe leczenie szpitalne 😀

  9. jagoda pisze:

    Przeczytałam całego bloga, całego fejsa i nie wiem! no nie wiem jak CP ma na imię, no błagam :<

  10. ana pisze:

    ja Matko (mając lat 30) ostatnio roztapiałam się nad urokiem dziadka swojego, jak to mi cudnie historie „z morza ” opowiadał – jako że w młodości był marynarzem. bajki i historie opowiadał cudne, ostatnio wspomniałam o tym babci. spojrzała na mnie filuternie i stwierdzała…. no tak, pół życia mi bajki opowiadał a drugie pół Tobie :))) dziadki to skarb 🙂 ale nie chcemy znać ich tajemnic 😉

    • Matka Sanepid pisze:

      No to całkiem niedawno pisałam o bobie z makiem. Jak to mi dziadek, znaczy ojciec mój zaserwował, gdy niecałe 6 lat miałam i tak mi smakował, że potem wielokrotnie babcię, czyli matkę swoją o bób z makiem prosiłam. Po latach się wydało, że to nie bób z makiem był, tylko tatuś przypalił masło z bułką tartą, ale się nie przejął i taki obiad mi podał wmawiając, że mak to jest….

      • ana pisze:

        czyli dobre Dziadki nie są złe 😉

      • Iwona pisze:

        Mój tato był takim magikiem, że częstowal mnie kakao bez kakao. Tak dlugo mleko gotował, że smakowalo jak „kakao”. A że kryzys był, to mogł mi taki kit wciskać. Skąd w zapyziałej wtedy Polsce mały dzieciak z przeciętnej rodziny mógl wiedzieć, jak smakuje kakao…..

  11. Bób z makiem… hmmmm a miałam dzis bób obrywać. Przemyślę nad zaserwowaniem 🙂

    A i nietoperki mam w stodole. W tamtym roku był jeden a w tym dwa śmigają.Ale nie wiem co to za gatunek bo powała stodoły niezachęcająco wysoka co by się tam w celu identyfikacji onego wdrapywać.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *