Holandia – podróż

Holandia – podróż

Sie pytacie w licznych trzech komentarzach, jak córki zniosły podróż. Otóż zupełnie nie rozumiem, dlaczego nikt nie pyta, jak ja zniosłam podróż. Bo one oczywiście miały się świetnie. Na lotnisku biegały, w kolejce stać nie chciały (a kolejka była duża, bo się okazało, że połowa podróżnych wykupiła priorytet wejścia na pokład), w samolocie dzielnie zajęły miejsca. Córka Pierwsza przy oknie. Siedziały spokojnie może z 3 minuty, aż CP krzyknęła:

– No kiedy ten samolot poleci?

I w tym momencie zaczął kołować, a mnie się przypomniało, że te cholerne lizaki, które miały mieć córki w paszczy podczas startu, są w plecaku. A plecak nad nami w miejscu przeznaczonym na bagaż podręczny. Cóż, skończyło się bólem uszu, ale nie bardzo wiem, czy od samej zmiany ciśnienia, czy raczej od wrzasków Córki Pierwszej, która była zafascynowana tym, że ludzie wyglądają jak mrówki, a chmury są jak mięciutka wata. Gdy poza chmurami i niebieskim niebem już nic nie było widać za oknem, córki żarły koszmarne babeczki z Lidla (rozsypywały się) i rżnęły w Uno z księżniczkami.

Po samej Holandii jeździliśmy…. wait for it… Hondą. Naszą starą, 18-letnią Hondą, która chociaż ma rdzę zamalowaną błękitną farbą do modeli, wciąż wygląda niebywale dostojnie. Ojciec Biologiczny kupił córkom foteliki samochodowe. Oczywiście używane, bo na 5 dni jeżdżenia nówek nie brał. Za fotelik Maxi Cosi Rodi i Rommer w bardzo dobrym stanie zapłacił…. wait fot it…. 17 euro. Witaj Holandio! W drodze powrotnej Córka Druga na swój oddała pawia… raczej go OB z zyskiem nie odsprzeda.

Powrót do domu, także samolotem, dał mi do myślenia: czas nauczyć się języków obcych, bo jak się mnie przy kontroli bagażu spytali czy mam „liquid” to zaczęłam w plecaku szukać baterii. Dżizas. Za to tylko mała grupka osób miała priorytet wejścia na pokład, a ja tym razem pamiętałam o lizakach. Niestety córki sam proces latania już miały głęboko w poważaniu i nudziły się jak mopsy. W związku z czym MS wyciągnęła najlepszą zabawkę z możliwych.

Bandaż.

Chora na głowę
Chora na głowę
Gaduła nie z tej ziemi
Gaduła nie z tej ziemi

Po powrocie z Holandii musiałam kupić buty, bo poprzednie umarły na amsterdamskiej ulicy. „Obuwie do turystyki nizinnej” – taki mają opis w necie. Nie myślałam, że popylanie po wsi to turystyka nizinna…


12 thoughts on “Holandia – podróż”